“Koster is geen eenzaam beroep, maar je hebt geen collega's om mee te sparren”

Martijn van Veen (39), koster van de Eben-Haëzerkerk in Apeldoorn, volgde de kostersopleiding bij Connect. Het meest waardevol vond hij het contact met collega-kosters.

Koster is geen eenzaam beroep, maar je hebt geen collega’s om mee te sparren. Dat contact miste ik. Tot ik vanuit het college van kerkrentmeesters, mijn ‘werkgevers’, gewezen werd op deze training. Ik was meteen enthousiast.

Conflicten oplossen
We waren met vier fulltime kosters. ’s Ochtends behandelden we een praktisch thema, zoals veilig werken en voedselbereiding. ’s Middags ging het over communicatie: feedback ontvangen, spreken voor groepen en omgaan met conflicten. Je krijgt als koster te maken met kerkgangers, kerkenraden en predikanten. Door rollenspellen dachten we na over situaties en hoe we die moesten oplossen.

Zo zijn we getraind om conflicten te de-escaleren en irritaties te voorkomen, bijvoorbeeld in een situatie waarin een kerkganger aanstoot neemt aan de inrichting van de kerkzaal. Op zo’n moment is de koster vaak het eerste aanspreekpunt.

Kijkje in elkaars keuken
Tijdens de training moest iedereen ook een rondleiding geven door zijn eigen kerkgebouw. Je neemt letterlijk een kijkje in elkaars keuken en leert van elkaar. Bij een condoleance schenken wij bijvoorbeeld de koffie aan tafel uit, maar een andere koster kiest voor een buffetvorm. Dat soort dingen moet je dan even horen. Ook kreeg ik tips aangereikt om bijvoorbeeld de tafellakens van de avondmaalstafel goed te strijken.

Juist als je als koster denkt: ik heb m’n weg wel gevonden, dan is deze training belangrijk. Bij ons zijn echt vriendschapsbanden ontstaan.’